- ҳаросонӣ
- [هراساني]тарсандагӣ, бимнокӣ, дар ҳолати тарсу бим будан
Толковый словарь таджикского языка (в 2 томах). — Душанбе, НИИ языка и литературы им. Рудаки. Под редакцией Сайфиддина Назарзода. 2008.
Толковый словарь таджикского языка (в 2 томах). — Душанбе, НИИ языка и литературы им. Рудаки. Под редакцией Сайфиддина Назарзода. 2008.
ҳаросон — [هراسان] дар ҳолати тарсу бим, тарсон, тарсида; ҳаросон шудан ба тарсу ваҳм афтодан … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
қаросон — [قراسان] тиб. карахту беҳис ё сиёҳ шуда пӯсидани ягон узв ё қисми бадан дар натиҷаи вайрон шудани гардиши хун, гангрена … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
воҳима — [واهمه] а 1. тарс, бим, даҳшат, ҳарос, ҳавл 2. як хосияти инсон, ки дар назари кас ягон чизи набудаи мавҳум ё мудҳишро намудор карда, мӯҷиби тарсу ваҳм мегардад, тасаввури беасоси даҳшатнок, хаёли мудҳиш; воҳима гирифтан (зер кардан) тарсидан,… … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
рамида — [رميده] рам хӯрда, ҳаросон, тарсидаю гурехта, хӯсида; дили рамида дили ҳаросон, дили боваҳму ҳарос … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
ваҳшат — [وحشت] а 1. рамандагӣ, рамидан, худро ба канор кашидан 2. тарс, бим, хавф, воҳима, даҳшат 3. ваҳшигӣ, ваҳшоният, дарандагӣ 4. маҷ. бедодгарӣ, ҷабру зулми беандоза; дар ваҳшат // ба ваҳшат ҳаросон, ба воҳима афтода; ваҳшат кардан сахт тарсидан, ба … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
ваҳшатзадагӣ — [وحشت زدگي] ба ҳарос афтодагӣ, даҳшатзадагӣ, ҳаросонӣ … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
дил — [دل] 1. узви марказии низоми гардиши хуни одам ва ҳайвон, ки ҳаракати хунро идора мекунад, қалб; дили бемор дили касал, дили дардманд 2. маҷ. марказ, васат, миён, дарун: дили мамлакат, дили кӯҳ; дили санг мағзи санг, миёни санг; дили шаб ними шаб … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
косахона — [کاسه خانه] :косахонаи сангпушт ниг. косаи сангпушт; косахонаи сар биол. устухонбандии сари одам ва баъзе ҳайвоноти дигар, ҷумҷума; косахонаи чашм биол. чуқурие, ки себаки чашм дар он ҷо гирифтааст; аз косахонааш баромадани чашми касе ҳаросон… … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
қалб — I [قلب] а 1. узви марказии низоми гардиши хун дар бадани инсон ва ҳайвонот, дил; ба тариқи истиора: хонаи қалб, шишаи қалб 2. маҷ. ботин, замир 3. маҷ. миёна, васат, марказ: қалби дара, қалби кӯҳ, қалби кӯҳсорон; қалби лашкар қувваи асосии лашкар … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
ларзида — [لرزيده] сифати феълии замони гузашта аз ларзидан ◊ дили касе ларзида мондан ҳаросида мондан, ҳаросон шудан, тарсидан … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ